نقشه راه مهاجرت تحصیلی به ایتالیا+ 9 تجربه مهاجرت تحصیلی

 تصور کن ساعت ۷ صبح است. از پنجره خوابگاهت، گنبد کلیسایی را می‌بینی که هنوز در مه صبحگاهی پنهان است. کیف کوله‌ات را برمی‌داری، یک اسپرسو سریع می‌زنی به گلو، و می‌روی سر کلاس استاد رومانو که حرف‌هایش درباره اقتصاد کلان را پانزده سال دیگر هنوز یادت خواهد بود.

این تصویری است که خیلی از دانشجویان ایرانی وقتی می‌گویند «می‌خواهم به ایتالیا بروم» در ذهن دارند. اما بین آن اسپرسو و لحظه‌ای که ویزای تحصیلی‌ات در دستت است، یک مسیر طولانی، پیچیده، و بعضاً دلسردکننده وجود دارد که کسی برایت کامل توضیحش نداده.

این مقاله همان فاصله را پر می‌کند. نه با وعده، بلکه با نقشه راه.

چرا ایتالیا؟ سه دلیل که آمار هم تأییدشان می‌کند

قبل از هر چیز، باید بدانی که انتخاب ایتالیا نه از سر رمانتیسیسم، بلکه می‌تواند یک تصمیم کاملاً منطقی باشد.

شهریه‌های پایین در مقایسه با اروپای غربی. دانشگاه‌های دولتی ایتالیا بر اساس درآمد خانواده شهریه تعیین می‌کنند. دانشجویانی که مدارک مالی مناسب ارائه می‌دهند گاهی با کمتر از ۲۰۰ یورو در سال تحصیل می‌کنند. در مقایسه با آلمان (که هم‌اکنون برخی ایالات شهریه اضافه می‌کنند) و هلند (با شهریه‌های بالا)، این عدد قابل توجه است.

برنامه‌های انگلیسی‌زبان در رشته‌های فنی و مهندسی. پولیتکنیکو دی میلانو و پولیتکنیکو دی تورینو از معدود دانشگاه‌های اروپایی هستند که برنامه‌های مهندسی کاملاً انگلیسی‌زبان با رتبه جهانی ارائه می‌دهند.

سیستم DSU و خدمات رفاهی. خوابگاه، غذا، و بورسیه از طریق سیستم DSU (Diritto allo Studio Universitario) در هر استان در دسترس است — اگر شرایط را داشته باشی، می‌تواند بخش بزرگی از هزینه‌ها را پوشش دهد.

نقشه راه مهاجرت تحصیلی به ایتالیا: ۸ مرحله اصلی

مرحله اول: انتخاب دانشگاه — جایی که اکثر اشتباه می‌کنند

بزرگ‌ترین اشتباهی که داوطلبان ایرانی مرتکب می‌شوند این است که اول تصمیم می‌گیرند «به ایتالیا بروند» و بعد دنبال دانشگاه می‌گردند. جهت صحیح برعکس است: اول رشته و هدف شغلی خودت را مشخص کن، بعد دانشگاه مناسب را پیدا کن، بعد شهر. اگر این ترتیب را رعایت نکنی، ممکن است در دانشگاهی قبول بشوی که رشته‌ات آنجا ضعیف است، یا در شهری که هزینه زندگی‌اش از بودجه‌ات بالاتر است.

دانشگاه‌های اصلی برای دانشجویان بین‌المللی

اگر زبان ایتالیایی نداری، به سراغ پولیتکنیکو و بوکونی برو. این دو دانشگاه نه‌تنها بیشترین برنامه‌های کاملاً انگلیسی‌زبان را دارند، بلکه از نظر فرهنگ دانشگاهی هم به دانشجویان بین‌المللی عادت‌کرده‌ ترند و سیستم‌های پشتیبانی بهتری برای ورودی‌های غیرایتالیایی دارند.

پورتال Universitaly را جدی بگیر

وزارت امور خارجه ایتالیا یک پورتال آنلاین دارد به نام Universitaly که از طریق آن می‌توانی قبل از درخواست ویزا، درخواست پیش‌ثبت‌نامت را ارسال کنی. این مرحله برای دانشجویان از بعضی کشورها، از جمله ایران، اجباری است. سفارت ایتالیا بدون تأیید این پورتال ویزای تحصیلی صادر نمی‌کند. پس هرچقدر زودتر در Universitaly حساب باز کنی و مستنداتت را آپلود کنی، بهتر است.

یک پیشنهاد خواندنی دیگر:   بستن چمدان برای مهاجرت دانشجویی با چک‌لیست PDF

مرحله دوم: Dichiarazione di Valore — مدرکی که همه دیر می‌گیرند

این سند به معنی «اعلامیه ارزش» است و توسط سفارت ایتالیا در تهران صادر می‌شود. مضمون آن این است که سفارت تأیید می‌کند مدرک تحصیلی تو در ایران معادل چه مدرکی در سیستم آموزشی ایتالیا است. بدون این سند، نه دانشگاه پذیرش رسمی می‌دهد، نه سفارت ویزا صادر می‌کند.

مهم‌ترین نکته‌ای که باید بدانی این است که این سند زمان‌بر است. بسیاری از دانشجویان ایرانی به خاطر همین یک مدرک یک سال عقب می‌افتند. سفارت بسته به حجم کار می‌تواند ۳ تا ۶ هفته طول بکشد، و این زمان را با ترجمه رسمی و تهیه سایر مدارک جمع کنی، راحت می‌شود ۲ تا ۳ ماه. پس حداقل ۳ ماه قبل از ددلاین درخواست دانشگاه این کار را شروع کن.

مدارکی که معمولاً نیاز داری شامل اصل مدرک تحصیلی با ترجمه رسمی ایتالیایی، ریزنمرات با ترجمه رسمی، پاسپورت معتبر، و فرم‌های خود سفارت می‌شود. ترجمه‌ها باید توسط مترجم رسمی سوگندخورده انجام شده باشند، نه هر مترجمی.

مرحله سوم: درخواست پذیرش — واقعیت‌هایی که کسی نمی‌گوید

ددلاین‌ها ثابت نیستند و بسیار متنوعند

دانشگاه‌های ایتالیایی سیستم‌های پذیرش یکسانی ندارند. برخی یک بار در سال دانشجو می‌گیرند، برخی دو یا سه دوره دارند. رشته‌های پزشکی، معماری، و برخی رشته‌های هنری آزمون ورودی ملی دارند — از جمله IMAT که آزمون پزشکی به زبان انگلیسی است و هر سال در سپتامبر برگزار می‌شود. اگر این تاریخ را از دست بدهی، یک سال تمام باید منتظر بمانی.

مدارک باید رسمی و سوگندخورده باشند

ترجمه ساده — حتی اگر توسط یک مترجم حرفه‌ای انجام شده باشد — برای اکثر دانشگاه‌های ایتالیایی کافی نیست. باید توسط مترجم رسمی سوگندخورده (Traduttore Giurato) انجام شود و بعضاً باید Apostille هم داشته باشد. Apostille نوعی تأییدیه بین‌المللی است که از طریق دادگستری ایران گرفته می‌شود و سندیت مدرک تو را در سطح بین‌المللی تأیید می‌کند. اگر دانشگاه مورد نظرت این را می‌خواهد، باید از قبل برایش وقت بگذاری.

مرحله چهارم: دریافت پذیرش — آماده مصاحبه باش

اکثر برنامه‌های کارشناسی ارشد فنی در پولیتکنیکو‌ها، و همچنین دوره‌های MBA در بوکونی، مصاحبه یا آزمون ورودی دارند. این مصاحبه‌ها معمولاً آنلاین هستند و به زبان انگلیسی برگزار می‌شوند. کمیته پذیرش می‌خواهد بداند که انگیزه‌ات چیست، چرا این رشته و چرا این دانشگاه را انتخاب کرده‌ای، و آیا پس‌زمینه تحصیلی تو با محتوای برنامه همخوانی دارد.

نامه انگیزه (Statement of Purpose) یکی از مهم‌ترین مدارک در این مرحله است. این نامه را نباید دست کم بگیری — استادان پذیرش روزانه صدها نامه می‌خوانند و نامه‌ای که کلیشه‌ای، ضعیف، یا کپی شده باشد فوراً تشخیص داده می‌شود.

مرحله پنجم: ویزای تحصیلی — پیچیده‌ترین مرحله اداری

ویزای تحصیلی ایتالیا که Visto per Motivi di Studio نام دارد یکی از موردبحث‌ترین ویزاهای اروپایی برای دانشجویان ایرانی است. نه به این دلیل که نرخ رد شدنش بالاست، بلکه به این دلیل که اسناد مورد نیاز آن پیچیده هستند، هرکدام زمان می‌برند، و باید همه با هم آماده باشند.

اثبات توان مالی

یکی از مهم‌ترین شرایط، اثبات این است که پول کافی برای زندگی در ایتالیا داری. برای یک سال تحصیلی معمولاً به موجودی حساب معادل حدود ۶٬۱۶۷ یورو نیاز داری — البته این عدد هر سال تغییر می‌کند و باید آخرین نسخه را از سایت سفارت بررسی کنی. اگر بورسیه داری، نامه رسمی بورسیه می‌تواند جایگزین این مبلغ بشود که خبر خوبی است.

چک لیست مدارک ویزا

• پاسپورت با حداقل ۶ ماه اعتبار بعد از پایان دوره تحصیل
• فرم درخواست ویزا — تکمیل شده، امضا شده، بدون اشتباه تایپی
• نامه پذیرش رسمی از دانشگاه ایتالیایی
• Dichiarazione di Valore از سفارت ایتالیا
• اثبات توان مالی — صورت‌حساب بانکی یا نامه رسمی بورسیه
• بیمه سلامت با پوشش کامل اروپا، حداقل ۳۰٬۰۰۰ یورو، برای کل مدت اقامت
• مدرک محل اقامت در ایتالیا — قرارداد خوابگاه یا اجاره‌نامه
• عکس با ابعاد استاندارد بیومتریک
• تأیید ثبت‌نام در پورتال Universitaly

یک نکته مهم: همه مدارک باید به ایتالیایی یا انگلیسی باشند یا ترجمه رسمی داشته باشند. هیچ مدرک فارسی بدون ترجمه پذیرفته نمی‌شود.

این صددرصد به کارت میاد:  مدرک معتبر برنامه‌نویسی برای مهاجرت و بهترین زبان برنامه‌نویسی

مرحله ششم: بورسیه‌ها — فرصت‌هایی که اکثر دانشجویان نمی‌شناسند

DSU — بزرگ‌ترین سیستم حمایتی

DSU توسط هر استان به صورت مستقل اداره می‌شود. اگر در میلان درس بخوانی از سازمان LaREDDIT درخواست می‌دهی، اگر در بولونیا باشی از ER.GO، اگر در تورین از EDISU. این تفاوت مهم است چون هر سازمان ددلاین، فرم، و شرایط کمی متفاوت دارد.

آنچه DSU ممکن است بدهد بسته‌ای است از حق‌التدریس رایگان، خوابگاه رایگان یا یارانه‌ای، وعده غذایی یارانه‌ای، و گاهی یک کمک هزینه نقدی ماهیانه. اما همه اینها مشروط به این است که در ارزیابی مالی موفق شوی. ارزیابی از طریق فرمی به نام ISEE انجام می‌شود که وضعیت مالی خانواده را اندازه می‌گیرد. برای دانشجویان بین‌المللی، پر کردن این فرم با مدارک ایرانی پیچیدگی‌های خاص خودش را دارد — حتماً با دفتر رفاه دانشجویی دانشگاه مشورت کن.

سایر بورسیه‌ها

یک توصیه عملی: وقتی داری به دانشگاه‌ها نگاه می‌کنی، صفحه بورسیه‌های هر دانشگاه را هم ببین. خیلی از دانشگاه‌ها بورسیه‌های داخلی دارند که فقط برای ورودی‌های جدید قابل درخواست است — و اگر این پنجره را از دست بدهی، دیگر نمی‌توانی برگردی.

مرحله هفتم: مسکن — واقعی‌ترین چالش روزمره

اگر از ده دانشجوی ایرانی که در ایتالیا درس خوانده‌اند بپرسی بزرگ‌ترین چالش‌شان چه بود، احتمالاً هشت نفرشان یا «پیدا کردن مسکن» یا «هزینه مسکن» را نام می‌برند.

میلان، بولونیا، فلورانس، و رم از گران‌ترین بازارهای اجاره در ایتالیا هستند. تورین نسبتاً ارزان‌تر است. در میلان، یک اتاق مشترک — یعنی اتاقی که دو نفره استفاده می‌کنید — ماهی ۴۵۰ تا ۶۵۰ یورو است. یک اتاق خصوصی در آپارتمان مشترک با چند دانشجوی دیگر ۷۵۰ تا ۱۱۰۰ یورو. یک آپارتمان تنها — فراموشش کن.

راه‌حل‌های واقعی

خوابگاه DSU بهترین گزینه است. اگر موفق بشوی بورسیه DSU بگیری، یک خوابگاه رایگان یا ارزان هم در لیست مزایا هست. برای همین درخواست DSU باید اولویت اول تو باشد و باید خیلی زود انجام شود — معمولاً چند هفته بعد از شروع ثبت‌نام‌ها، ظرفیت‌ها پر می‌شود.

گروه‌های تلگرام و واتس‌اپ دانشجویان ایرانی در هر شهر بزرگ ایتالیا وجود دارد. این گروه‌ها اغلب اولین جایی هستند که خبر آزاد شدن اتاق را می‌دهند — گاهی حتی قبل از اینکه روی سایت‌ها آگهی شود.

سایت‌های Idealista، Bakeca، و Uniplaces برای جستجوی مستقیم مفیدند. توصیه می‌کنم از خانه‌های Airbnb برای اقامت اولیه استفاده کنی و در همان مدت مسکن بلندمدت پیدا کنی — بهتر از این است که از ایران قرارداد ببندی و بعد با چیزی مواجه شوی که انتظارش را نداشتی.

مرحله هشتم: Permesso di Soggiorno — اولین کاری که بعد از ورود باید انجام دهی

Permesso di Soggiorno یا اجازه اقامت، مهم‌ترین سندی است که باید بعد از ورود به ایتالیا دریافت کنی. بدون این سند، از نظر قانونی نمی‌توانی در ایتالیا اقامت داشته باشی، حساب بانکی باز کنی، یا به خدمات درمانی دسترسی داشته باشی.

طبق قانون ایتالیا، باید ظرف ۸ روز از ورود به کشور این فرآیند را آغاز کنی. برای این کار باید به یک دفتر پست مشخص (Ufficio Postale) مراجعه کنی، یک بسته فرم به نام «Kit postale» که مخصوص اجازه اقامت است بخری، آن را پر کنی، و همراه کپی‌های مدارکت ارسال کنی. خود اداره پست این فرم‌ها را می‌داند و راهنمایی‌ات می‌کند.

زمان صدور اجازه اقامت می‌تواند طولانی باشد — از چند هفته تا چند ماه. این موضوع کاملاً طبیعی است. در این فاصله با گذرنامه و رسید دریافت درخواست (Ricevuta) می‌توانی در ایتالیا زندگی کنی و سفر کنی.

۹ تجربه از مهاجرت تحصیلی به ایتالیا

سارا — دکترای معماری، ونیز

سارا بعد از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه تهران، با یک نامه پذیرش از IUAV ونیز راهی ایتالیا شد. می‌گوید بزرگ‌ترین شوک فرهنگی‌اش این بود که استادان انتظار دارند دانشجو در کلاس حرف بزند، سوال بپرسد، بحث کند، و نظر بدهد. «در ایران یاد گرفته بودیم بنشینیم و بنویسیم. اول خیلی برایم سخت بود که وسط درس حرف بزنم. ولی بعد از یک ترم، همین سبک یادگیری بهترین چیزی شد که از ایتالیا بردم.»

علی — کارشناسی ارشد مهندسی مکانیک، تورین

علی از پولیتکنیکو دی تورینو بورسیه ۱۲۰۰ یورویی ماهانه گرفت و می‌گوید این عدد برای زندگی در تورین کافی است. «تورین از میلان خیلی ارزان‌تر است و کیفیت تدریس مهندسی کمتر نیست. ولی هیچ‌کس بهم نگفته بود که پیدا کردن مسکن اینجا هم رقابتی است. شش هفته طول کشید تا اتاق پیدا کردم — در حالی که در Airbnb زندگی می‌کردم و پول اضافی می‌دادم.»

نیلوفر — دکترای بیوشیمی، بولونیا

نیلوفر یکی از دانشجویانی است که می‌گوید «برای دکترا، ایتالیا از خیلی از کشورهای اروپایی بهتر است.» دانشگاه بولونیا برنامه‌ای دارد که شامل حقوق ماهانه حدود ۱۳۰۰ یورو خالص، بیمه درمانی کامل، و هزینه سفر به کنفرانس‌ها می‌شود. «ولی پیدا کردن استاد راهنما از ایران سخت بود. باید ماه‌ها ایمیل بزنی. اکثر استادان جواب نمی‌دهند. من به ۳۵ استاد ایمیل زدم که ۴ نفر جواب دادند. همین سوگیری انتخاب را باید حساب کنی.»

محمد — کارشناسی ارشد مدیریت، میلان (بوکونی)

بوکونی دانشگاه خصوصی است و شهریه کارشناسی ارشدش حدود ۱۴٬۰۰۰ یورو در سال است. اما محمد می‌گوید که خود همین دانشگاه بورسیه‌های قوی برای دانشجویان بین‌المللی دارد. «من بورسیه ۵۰ درصدی گرفتم. پروفایل‌ام: GPA خوب، کار داوطلبانه، و نامه انگیزه‌ای که سه هفته رویش وقت گذاشتم. اگر GPA بالایی داری و علاقه‌ات به دنیای کسب‌وکار است، بوکونی ارزش ریسکش را دارد.»

فاطمه — پزشکی، پادوا

IMAT آزمونی است که دانشگاه‌های ایتالیایی برای پذیرش در دوره پزشکی انگلیسی‌زبان استفاده می‌کنند. فاطمه دو سال برای این آزمون تلاش کرد. «سال اول رد شدم چون نمی‌دانستم دقیقاً چطور باید آماده شوم. سال دوم با برنامه جدی آماده شدم و قبول شدم. کاش از اول یک منتور داشتم که واقع‌بینانه بگوید این آزمون چقدر رقابتی است. خودم را برای رد شدن آماده نکرده بودم و ضربه روحی بدی خوردم.»

آرمین — کارشناسی طراحی صنعتی، میلان

آرمین تأکید دارد که طراحی صنعتی پولیتکنیکو شهرت جهانی واقعی دارد، نه صرفاً مارکتینگ. «همکلاسی‌هایم از ده کشور مختلف بودند. شرکت‌های بزرگ طراحی اروپایی مستقیماً از پولیتکنیکو استخدام می‌کنند.» اما یک نکته مهم دارد: «با زبان ایتالیایی صفر آمدم. داخل دانشگاه مشکلی نداشتم چون برنامه‌ام انگلیسی بود. ولی بیرون — برای اجاره، اداره پست، ثبت‌نام پزشک خانواده، هر چیزی — بدون ایتالیایی واقعاً سخت است. این یک ماه درس آنلاین ایتالیایی از ایران قبل از رفتن، به شدت توصیه می‌کنم.»

شیرین — کارشناسی ارشد علوم محیط زیست، فلورانس

شیرین یکی از معدود کسانی است که صادقانه می‌گوید «اگر دوباره انتخاب می‌کردم، شاید فلورانس را انتخاب نمی‌کردم.» نه به خاطر کیفیت تدریس که بسیار بالاست، بلکه به خاطر هزینه زندگی. «فلورانس یک شهر توریستی است. همه چیز گران‌تر است. خوابگاه DSU نگرفتم — این اشتباه اصلی‌ام بود. ۵۵۰ یورو اجاره اتاق مشترک می‌دادم. اگر می‌خواهی فلورانس بروی، واقعاً اول DSU بگیر.»

پدرام — دکترای اقتصاد، رم

پدرام تجربه‌ای مشترک با خیلی از دانشجویان بین‌الملل در ایتالیا دارد: صبر. «ایتالیا از نظر اداری صبر می‌خواهد. Permesso di Soggiorno من شش ماه طول کشید. سیمکارت چون کد مالیاتی نداشتم نشد. حساب بانکی باز کردن سه هفته طول کشید. اما وقتی می‌گویم “اداری‌کاری ایتالیایی”، منظورم این نیست که بد است — فقط کند است. صبور باش.»

زینب — کارشناسی ارشد حقوق بین‌الملل، بولونیا

زینب یک نکته ظریف دارد که کمتر کسی بهش اشاره می‌کند: «جامعه دانشجویان ایرانی در بولونیا بسیار قوی و حمایتگر است. از روز اول یک شبکه داشتم که جواب سوال‌هایم را می‌داد. این برای ماه‌های اول عالی است.» اما هشدار هم می‌دهد: «اگر فقط با ایرانیان باشی، نه ایتالیایی یاد می‌گیری، نه با فرهنگ محلی ادغام می‌شوی. من بعد از ترم اول عمداً از گروه‌های ایرانی فاصله گرفتم تا اجبار بشوم ارتباط بین‌الملل بسازم.»

هزینه‌های زندگی

این اعداد بدون احتساب شهریه، حمل و نقل، و هزینه‌های پیش‌پرداخت مسکن هستند. اگر بورسیه DSU یا مشابه آن داری، می‌توانی هزینه مسکن و غذا را به‌طور قابل توجهی کاهش بدهی.

سوالاتی که واقعاً پرسیده می‌شوند

در ایتالیا می‌توانم کار کنم؟
بله، ویزای تحصیلی به تو اجازه می‌دهد تا ۲۰ ساعت در هفته در طول ترم کار کنی. در تعطیلات تابستان می‌توانی تمام‌وقت کار کنی. عملاً پیدا کردن کار بدون زبان ایتالیایی در ابتدا سخت است، اما در محیط‌های بین‌المللی — رستوران‌ها، کافه‌ها، شرکت‌های فناوری — با انگلیسی هم می‌شود.

چقدر زبان ایتالیایی باید بلد باشم؟
اگر برنامه‌ات کاملاً انگلیسی است، داخل دانشگاه مشکلی نداری. اما برای زندگی روزمره، اداره‌ها، و ارتباط با مردم، سطح A2 تا B1 خیلی کمک می‌کند. پیشنهادم این است که قبل از رفتن، دوره‌های Duolingo یا سایت رادیو‌تلویزیون ایتالیا (RaiPlay) را شروع کنی.

مدرک دانشگاه ایرانی در ایتالیا معتبر است؟
فارغ‌التحصیلان دانشگاه‌های معتبر ایرانی — مثل صنعتی شریف، تهران، امیرکبیر، اصفهان، و تبریز — معمولاً بدون مشکل خاصی پذیرفته می‌شوند. Dichiarazione di Valore همین ارزیابی را رسمی و رسمی می‌کند.

بعد از فارغ‌التحصیلی می‌توانم در ایتالیا بمانم؟
بله. ایتالیا مجوز اقامت برای جستجوی شغل دارد که به فارغ‌التحصیلان یک سال اضافه می‌دهد تا کار پیدا کنند. اگر کار بگیری، می‌توانی ویزای کاری بگیری. اما از سال اول به این موضوع فکر کن — شبکه‌سازی از همان ترم اول مهم است.

حداقل IELTS برای دانشگاه‌های ایتالیا چقدر است؟
برای اکثر برنامه‌های کارشناسی ارشد انگلیسی‌زبان، IELTS 6.5 یا TOEFL 80 حداقل است. بوکونی و بعضی برنامه‌های رقابتی IELTS 7.0 می‌خواهند. سطح B1 یا B2 صرفاً کافی نیست — باید نمره رسمی بین‌المللی داشته باشی.

از ایران چطور هزینه ارسال کنم؟
این یکی از واقعی‌ترین چالش‌هاست. بسیاری از دانشجویان از طریق صرافی‌های معتبر، یا از طریق یک حساب واسط در کشوری که تحریم‌ها ندارد، پول منتقل می‌کنند. بعد از ورود به ایتالیا، باز کردن حساب بانکی با برخی بانک‌های اروپایی آنلاین مثل Wise یا N26 برای دانشجویان بین‌الملل ساده‌تر است.

چقدر از اول تا پذیرش طول می‌کشد؟
اگر همه مراحل را به‌خوبی برنامه‌ریزی کنی و موازی پیش ببری، حداقل ۹ تا ۱۲ ماه زمان بده. کسانی که سریع‌ترین مسیر را رفتند، حدود ۶ ماه طول کشیده — اما با فشار زیاد و بعضاً با اشتباهاتی که بعداً جبران کردند.

نتیجه‌گیری: قبل از خرید بلیط

مهاجرت تحصیلی به ایتالیا نه آسان است، نه غیرممکن. هزاران دانشجوی ایرانی این مسیر را رفته‌اند و اکثرشان — حتی آن‌هایی که در راه با سختی‌های جدی مواجه شدند — می‌گویند ارزشش را داشته است. اما تفاوت بین آن‌هایی که روان عبور کردند و آن‌هایی که یک سال عقب افتادند، معمولاً در یک چیز خلاصه می‌شود: آغاز به موقع و درک درست از ترتیب مراحل.

مهم‌ترین توصیه عملی: همین امروز یک تقویم بردار، ددلاین ترم بعدی دانشگاه‌هایی که می‌خواهی را پیدا کن، و از آن تاریخ به عقب برگرد. تاریخ شروع Dichiarazione di Valore، تاریخ ثبت‌نام در Universitaly، تاریخ درخواست ویزا — همه را مشخص کن. اگر این زمان‌بندی را داری، یعنی آمادگی داری.